Typica fercula sphaerica constat ex canalibus internis et externis, pluribus elementis sphaericis, a vectura separatis, et saepe ex scutis et/vel obturamentis ad sordes et adipem arcendos designatis. Cum installatur, canalus internus saepe leviter in axem premitur et canalus externus in involucro tenetur. Exstant exempla ad onera radialia pura, onera axialia pura (impulsiva), et onera radialia et axialia coniuncta toleranda.

Globuli axiales describuntur quasi punctum contactus habeant; hoc est, quaeque globula circulum in parvo loco tangit – puncto, theoria. Globuli axiales ita designantur ut levis deformatio quam globulus facit dum in zonam oneris et ex ea volvitur, punctum cessionis materiae non excedat; globulus exoneratus ad formam pristinam redit. Globuli axiales non habent vitas infinitas. Tandem, defatigatione, defatigatione, aut aliis causis deficiunt. Designantur secundum basin statisticam cum vita utili ubi certus numerus globulorum deficere exspectatur post certum numerum revolutionum.

Fabricatores fercula radialia unius ordinis in quattuor seriebus per varia magnitudina foraminis standard offerunt. Fercula contactus angularis designantur ut onus axiale in una directione sustineant et duplicari possunt ut onus impulsivum in duabus directionibus sustineant.

Axis et fulcri ordinatio momentum gravissimum in vita fulcri agunt. Ad maiorem capacitatem disalignamenti, fulcra se ipsos ordinantia adhibentur.

Ad capacitatem oneris radialis augendam, ferculum ferculi eliminatur et spatium inter circulos globulis quot capiuntur impletur—ferculum quod "fulcrum plenum complementum" appellatur. Detritio in his ferculis maior est quam in iis qui ferculos utuntur propter frictionem inter elementa volubilia adiacentia.
In applicationibus criticis ubi decurratio axis cura est—exempli gratia, fusi machinarum—fercula prae-onerandi possunt ut quodlibet spatium in coetu ferculi iam arcte tolerato impleatur.